Sevgili Fenerbahçe Taraftarları;
Bu mektubu daima futbolun içinde yer almış, İstanbul büyüklerinin Avrupa mücadelelerini stadyumda seyretmiş, kimsenin hayal edemediği ve futbol tarihimizde önemli bir yere sahip karşılaşmalarda tribünde yer almış, futbol aşığı birisi olarak yazıyorum.
Futbol adına uzunca bir tatil dönemi yaşadık. Herhangi bir sonuca bağlayamazsak daha uzun bir erteleme dönemi az bir ihtimalde olsa bizi bekliyor olabilir.
Cevaplarını kendimce bulduğum ve sizlere de sormak istediğim sorularım mevcut. Zaman zaman çokça tepki alsam da, haklı çıktığımı burada üzülerek belirtmek istiyorum. Üzülerek diyorum çünkü bundan önce belki de beş köşe yazımda daha bahsettiğim Fenerbahçesiz bir ligi düşünmekte istemiyorum kanaatimi tekrar belirtmem gerekiyor.
Sizlere sürekli hatırlatmaktan rahatsız olduğum, burada bahsedemeden geçemeyeceğim bir husus söz konusu. Emin olun yüzü aşkın köşe yazısında hiçbir zaman bir takımın körü körüne, gözü kara taraftarlığını yapmadım. Yenildiği zaman “Bilerek yenildik, çünkü takımın dinlenmesi gerekiyordu” gibi dengeden ve mantıktan uzak zihniyete hep karşı geldim. Bu zihniyette olanlara da hala düşmanlık beslemekteyim. Bende sizler gibi spor adına bir şeyler yapılabilmesi için mücadele ettim. Rıdvan Dilmen gibi kendi aklınca takımları için eylemde bulunan ve tarafsız olmayan kişileri hep yadırgadım.
Geçtiğimiz hafta katıldığı programda Aydınlar; ”Elbette ki takım tutuyorum. Hatta tuttuğum takım için federasyona lakap koyanlar oldu (FeNerasyon). Ben futbolun içindeyim ve taraf tutarım” dedi. Bu daha önce bahsettiğimiz ve kabul edilmesinde sıkıntı oluşturan çok acı bir itiraftı.
Bende kendisine sormak isterim. Elbette sempati duyduğunuz bir takım olabilir ancak siz çıkıp aleni olarak ben bir takımı destekliyorum diyorsanız, sizin o makamda durmanızın anlamı yoktur. Bende şöyle derim o zaman; “Hakemler futbolun değil hatta sahanın içindeler o zaman aleni olarak onlarda tarafını belirtsin ve sizin gibi tuttuğu takımı kayırmaya çalışsın” burası ne yani portakal ligi mi?
İlk başta çok sevdiğiniz ve üzerine toz kondurmadığınız Aydınlar, Uefa’nın ufak bir şekilde kulağımızı bükmesi üzerine çok sevdiği Fenerbahçe’sine çalıp atabilmiştir. Daha bir hafta öncesine kadar Fenerbahçe taraftarlarının yere göğe sığdıramadıkları Mehmet Ali Aydınlar, milli hain ilan edilmiş, sponsorluk anlaşmalarında devam edilmeme kararı sağlanmış, hatta kulüpten ihracı gündeme gelmiştir. Ne oldu hani çok seviyordunuz Aydınları?
Savcı Berk hakkında bir yazı yazmış, tarafsızlığından dolayı gerçek Fenerbahçeli olduğunu belirtmiş kendisine saygı duymuştum. Uefa yetkilileriyle görüşmesinde gösterdiği dik duruştan dolayı “Savcı Berk’e helal olsun” demeye başladınız. Kim yanıldı peki?
Aziz Yıldırım’ı kahramanca göstermeye çalışanlara, Fenerbahçe’nin çöküşünü getiren adam olduğunu göreceksiniz, sırf kendi karizması uğruna milyonlarca Fenerbahçe taraftarını ateşe atan bu adam Kahraman olmaz demiştim. Ne oldu?
Mehmet Ali Aydınlar’ın ayları aşkın süreçte elinde bulunan tüm delillere rağmen veremediği kararı, Uefa yetkilisi bir günde hatta bir gazetemizin başlığına göre tam 35 dakikada çözdü. Aydınlar bunca zaman Fenerbahçe’yi korudu diye şimdi mi kötü oldu?
Bana gelince ben önceden de diyordum şimdi de diyorum. Mehmet Ali Aydınlar bir an önce bu işi bırakmalıdır. Fenerbahçe taraftarı şampiyonlar ligine gidememekteki kızgınlığı da yerden göğe kadar yerindedir ve hakkıdır.
Madem Aydınlar bunca zaman takımınızı kolladı şimdide aynı istikrarda devam etmeliydi.
Madem gerçek taraftardı, Uefa’ya karşı sert durmalıydı.
Ve madem iyi yönettiğini iddia ediyordu Uefa’dan önce cezayı kendi elleriyle verip ona göre kendince hüküm sürmeliydi.
Kendi çerçevenizde pısırık kalırsanız, başkaları gelir işinize karışır.
Pısırık halinin UEFA’ya fayda etmeyeceğini ve kollayayım derken çok sevdiği Fenerbahçe’sine çok daha pahalıya patlayacağını hesap etmeliydi. Olaylara fanatizm gözlüğüyle bakmak yerine, tüm boyutlarıyla seyredebilmek adına..
Hayırlı Bayramlara ulaşabilmek dileğiyle, Sevgilerimle..
