Flaş transferleriyle Galatsaray’ı izlemek isteyen sarı kırmızılı taraftarlar futbolun nasıl oynandığını İstanbul BB’nin mütevazi kadrosu sayesinde gördüler. Bu galibiyeti ev sahibi takım bileğinin hakkıyla kazandı. Önce iyi oynayanı tebrik etmek lazım.

Sezonun ilk haftalarında bu tip sonuçlara alışık bir milletiz ama beklentilerin yüksek olduğu Galatasaray’ın neden yenildiğini de yazmak durumundayız.

Galatasaray’da yapılan onca flaş transfere rağmen gerçek bir takım oyunu göremedik. Real Madrid ve Liverpool maçlarındaki Galatasaray’dan eser yoktu Atatürk Olimpiyat Stadı’nın zemininde.

Ligimizin en pahallı transferi Melo ilk yarıda sadece defansif yönü ile başarılıydı. Uzun toplarla da kalitesini gösterdi ama genel anlamda 10 numaralı formanın hakkını zerre kadar veremedi.

Galatasaray’da bu 10 numara meselesi bir komediye dönüştü. 10 Numara dediğiniz zaman oyun kuran, ani pozisyonlar yaratan, isabetli şutlar atabilen bir oyuncu akla geliyor. Melo’da bu potansiyel var ama kapasitesini sahaya yansıtamıyor. Melo tam göbekte oynuyor. Böyle olunca Türkiye’nin Xavi’si olan Selçuk da Melo’nun yerinde oynayabilecek tipte bir oyuncu ama o bölge dolu olunca kanatlara kaymak zorunda kaldı. Hal böyle olunca Selçuk’tan alıştığımız araya uzun pasları da göremedik.

Takıma yapılan bunca transfere rağmen taraftarın kazma dediği Sabri’nin takımın en iyi oyuncusu olduğunu söylersek Galatasaray’ın bu maçta ne kadar acz içinde olduğunu da iyice anlatmış oluruz.

Sarı Kırmızılılar maçta dikine oynama becerisini gösteremediler. Sürekli yan paslarla top çevirdiler. Bunun sonucu olarak da topla oynama oranındaki üstünlüğünü pozisyon bulmakta gösteremediler.

Galatyasaray’da en kötüsü şut atan oyuncu yok. Kaleyi gören şut atmak yerine ince işler yapmaya, adeta dantel dokumaya çalışıyor. Kale önünde 3-5 pas yapma çabası taraftarların sinirlerini bozuyor. Şut deneyen yok. Şut atanların isabetsiz ve son derece cılız vuruşları ise dikkatlerden kaçmıyor.

Düşünün Kazım sağdan ceza yayına pas çıkartıyor Yekta vurmak yerine topu tutup ceza sahasındaki kalabalık içinde renktaşını arıyor. Vur be kardeşim. Top çıkartmışlar sana vur. Ne tutup dönüyorsun!..

Atılan çalımlarda da amaçsızlık var. Çalım var ama ileriye doğru değil, yanlamasına. Çalım atan daha sonra hangi hamleyi yapacağını bilmiyor. Sercan çizgi kenarında tribünlere doğru hızlı çalımlar atıyor ve topun çıkacağı aşikar, yine de atıyor. Yani amaç takıma katkı yapmak değil.

Eboue saman alevi gibi. Oyuna ağırlığını koymuyor ama zaman zaman bindirmelerle takıma katkı yapmaya çalışıyor. Genel manada yok.

Takımın en güvenli ismi kalecisi Muslera,  o da şanssız bir golle takımını zor durumda bırakıyor. Tam anlamıyla şanssızlık ama oynanan oyuna bakınca haklı bir mağlubiyet var.

Muslera hate yapabilir ama onun hatasını düzeltecek kalitede bir oyun sergilemek gerekir.

Aslında Fatih Terim’in elinde çok alternatifli bir kadro var.

Takımın hücum gücünü arttırmak için defanstan Gökhan’ı çıkartıyor yerine Ujfalusi’i koyuyor. Çağlar sakatlanıyor defansa hücumda kullandığı Eboue’yi koyuyor. Öyle bir takım ki herkes herkesin yerinde oynayabiliyor. Sabri ilk yarı orta sahada ikinci yarı sağ bekte oynayabiliyor.

Yani bu kadronun bu kadar kötü oynama hakkı yok.

Demek ki isimler kazanmıyor, sahada doğru işler yapanlar kazanıyor. Tebrikler İstanbul B.B….